Naar de hoofdinhoud Naar de navigatie
Nieuwkomers en migranten
Praktijkverhaal

Cultuursensitieve game voor Eritrese jongeren en jonge ouders

Wat begon als een klein project groeide uit tot een game die taboes doorbreekt en jonge nieuwkomers echt bereikt.
Foto Saron Araya

“Toen we begonnen, dacht ik: we maken een kleine tool voor een specifieke doelgroep,” vertelt Saron Araya, projectleider Shkorey. “Ik had nooit kunnen bedenken dat het zou uitgroeien tot zo’n brede beweging.”

Wat startte als een ZonMw-project rond onbedoelde zwangerschap en kwetsbare jonge ouders, groeide in Leeuwarden al snel uit tot iets groters. Samen met de coalitie Kansrijke Start, de gemeente, de GGD, verloskundigen, kraamzorg, Humanitas HomeStart en andere partners ontstond een netwerk rond één gedeelde vraag: hoe bereiken we jonge nieuwkomers beter met informatie over relaties, zwangerschap en ouderschap?

Het antwoord bleek verrassend eenvoudig. “Als je jongeren wilt bereiken, moet je iets maken dat bij hun wereld past. Dus dachten we: waarom geen game?”

Een game die taboes bespreekbaar maakt

Zo ontstond Shkorey – Tigrinya voor ‘schatje’ – een cultuursensitieve game voor Eritrese jongeren en jonge ouders. De game is gebaseerd op het Ghanese project My Jorley, maar volledig doorontwikkeld voor de Nederlandse context. Via verhalen, personages en herkenbare situaties leren spelers over het lichaam, veilig vrijen, preconceptie, zwangerschap en opvoeding. Tegelijk worden ze laagdrempelig doorverwezen naar lokale zorg en ondersteuning.

Vanaf het begin stonden jongeren zelf aan het roer. “We hebben een kerngroep gevormd met jongeren. Samen bedachten we de personages, de verhalen en de dilemma’s. Wat speelt er écht? Waar loop je tegenaan? Wat durf je thuis niet te vragen?”

Met hulp van een filmteam en culturele adviseurs kwam de game tot leven. In februari 2023 ging Shkorey live. Later volgden uitbreidingen, waaronder verhaallijnen in het Arabisch. “Doordat alles herkenbaar is – de taal, de humor, de situaties – voelen jongeren zich veilig. En juist dan durven ze taboe-onderwerpen te verkennen.”

Een hulpmiddel voor professionals

Al snel merkten zorgverleners dat de game méér was dan alleen een voorlichtingsmiddel voor jongeren zelf. Het kon ook goed helpen in gesprekken die zij met hen voeren. Daarom ontwikkelde het team een praktische handleiding voor geboortezorg, jeugdgezondheidszorg, onderwijs en het sociaal domein. Per beroepsgroep staan er tips, gesprekssuggesties en verwijzingen naar specifieke hoofdstukken in de game.

“Tijdens een gesprek kun je samen een scène bekijken of iemand vragen om thuis een hoofdstuk te spelen. Dat maakt lastige onderwerpen minder zwaar. Je praat niet direct over ‘jou’, maar over wat er in de game gebeurt. Dat opent het gesprek.”